فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٤٦ - سياست حاكم بر عصر امام هادى(عليه السلام)

سياست حاكم بر عصر امام هادى(عليه السلام)

در حالى كه امام هادى درطول عمر خود با شش خليفه از خلفاى عباسى معاصر بود، اما درميان آنان از دو خليفه بيش از همه رنج ديد و سياست اين دو خليفه درباره عموم نهضت گران، بالأخص علوى ها، سياست قلع و قمع بود. اين دو خليفه عبارتند از:١. متوكل ٢. معتز.

اينك به برخى از جنايات اين دو خليفه اشاره مى كنيم:

متوكل عباسى درسال ٢٣٢ هـ، زمام خلافت را به دست گرفت[١].

از آنجا كه او از وجود علوى ها سخت بيمناك بود وميدانست كه همه اين نهضت ها به خاطر امام على النقى است، وى خواست روش نياكان خود را زنده كند ومصلحت ديدكه امام هادى را از مدينه به سامرا جلب كند و از روش ابتكارى مأمون درباره امام هشتم پيروى كند. زيرا در اين صورت امام زير نظر خليفه قرار مى گرفت و خليفه از كارهاى او آگاهى خاصى پيدا مى نمود، ودر غير اين صورت وجود امام در مدينه خطر قطعى براى دولت عباسى به شمار مى رفت.

از اين جهت متوكل درسال ٢٣٤هـ،[٢] نامه اى به امام دهم نوشت وآن را به وسيله يكى از افراد خود به نام «يحيى بن هرثَمَه» فرستاد و به او دستور داد تا امام را به سامرا بياورد.